Portland Oregon

Oregon heeft de naam een milieuvriendelijke staat te ziijn, en de grootste stad Portland is zegt men op dit gebied een voortrekker. Zonne-energie, oplaadplaatsen voor elektrische auto's, veel fietsen (volgens statistieken is Portland de stad waar (in de VS) het meest wordt gefietst, hel goed openbaar vervoer. Fiets meenemen in bus en tram mag en is kosteloos.

Van onze camping (ons RV-park) in Fairview, 8 mijl ten oosten van Portland, gingen we na registratie, op advies van de receptie naar een Park & Ride 3 mijl van hier waar een halte is van de Lightrail 'MAX'. Op een groot parkeerterrein zetten we ons huis neer, en met het snelle treintje kwamen we na 25 haltes, 15 gereden mijlen en 55 minuten aan op het centrale plein van Portland. Vijf dollar per persoon voor een dagkaart voor alle haltes en lijnen (er zijn er drie). Openbaar vervoer is niet duur.

Portland bleek inderdaad een gezellige stad (we kunnen alleen de binnenstad beoordelen; Amerikaanse steden zijn onwerkelijk uitgestrekt). Maar deze binnenstad was die van een volwassen Europese stad. Gezellige (winkel)straten, als je flink doorstapt kun je lopend overal komen. Gelegen aan de flinke rivier Willamette; er zijn 12 bruggen, waarvan 5 ter hoogte van de binnenstad. We aten een hapje aan het centrale plein, Pioneer Square, bezochten er het Visitor Centre, en liepen noord(oost)waarts naar rivier, Chinatown en Old Town. De Chinese tuin wordt overal aangeprezen en wat we zagen was, hoewel het onverwacht 15 dollar kostte (we dachten er gewoon doorheen te kunnen wandelen), de moeite waard. Erg aardig was de ontvangst in een paviljoen waar vandaag, ik geloof omdat het zaterdag was, een demonstratie was van Chinese medische verworvenheden. Er waren zo'n 5 mannen en vrouwen bij wie je polsslag, oorbeven, acupunctuur kon tonen c.q. ervaren. Ik kon desgevraagd geen klachten of pijn verzinnen, maar

Els heeft een problematische duim die haar fagotspelen bedreigt. De acupuncturist heeft een soort metaalkorrels in en aan haar oren geplaatst die misschien verlichting geven. Ook haar slaapproblemen vallen geloof ik onder het helende bereik van de geplaatste artefacten.

Els haar oren worden geprepareerd

We wachten onbevangen de resultaten af. Als ze positief zijn en zich al binnenkort manifesteren zullen wij daar kond van doen.
- Onze wandeling voerde ons daarna door iets westelijker en meer zuidelijk gelegen wijken. Ik bezocht de bibliotheek, Els een paar draden- en lapjeswinkels. We zouden elkaar bij het Art-museum om kwart over vijf weer optmoeten, maar toen ik om kwart voor de bibliotheek uitkwam liep ik Els tegen het lijf die de weg kwijt was omdat haar kaart onduidelijke aanwijzingen gaf over waar noord en waar zuid was.

De terugweg was voorspoedig, maar de trein, twee dubbellange wagons, was overvol. Ook door de meegnomen fietsen, kinderwagens, een man in een self-propelled rolstoel, en mensen met boodschappenwagentjes was het in- en uitstappen soms niet eenvoudig. Ik moest een poosje staan en toen ik zat kwam er naast mij een man met een baby; die nam daarna ook zijn vrouw op schoot nam (baby op arm van vrouw). Een ontspannen drukte. De man in de rolstoel las 'The beautiful construction of the universe' en kon bij het verlaten van de trein zelf zijn stoel draaien en naar buiten rijden: de wagonbodem is even hoog als het perron. - Toen er wat zitplaatsen leeg kwamen zag ik een vrouw van de categorie 'zeer gezet' aarzelen bij een in principe onbezette plaats naast een andere vrouw van dezelfde lichaamskwaliteit. Ze ging niet zitten, had ook niet gekund, maar ik had even proberen wel leuk gevonden. Een kind van vier paste later precies.

Morgen regen. Ik wil naar het Art museum en ons is de 'gele' route van de snetram aanbevolen voor een ritje met door een buitenwijk met bijzondere huizen. Misschien naar een park met rozen (Portland is de 'rozenstad') of naar de beroemde (!) Zoo.