Vandaag de Oregon Dunes, 40 mijl kust met bovenmaatse duinen. We deden een trail door die duinen, althans wilden dat doen, van het trailhead aan de Highway 101 tot de beach. Totaal 6 mijl, drie heen, drie terug. De eerste halve mijl ging over een bospad naar de duinen; de volgende vier kilometer naar de zee bleken door de mulle duinen te gaan, met aanzienlijke hoogteverschillen. Ons geschatte wandeltempo was anderhalve kilometer per uur en we staakten onze wandeling prematuur: zo zouden we pas tegen de avond weer bij het startpunt terugzijn. Els probeerde het nog wel op blote voeten, maar dat liep niet sneller.
De duinen zijn hoog en ver. Ze zijn verbazend. Ze worden ook gebruikt voor autoraces door het duinzand, een toeristische attractie. Dat racen mag maar hier en daar, het geheel is een beschermd gebied, maar je moet lucratieve toeristische bezigheden natuurlijk een plaats geven.
Dertig kilometer verder was er een uitzichtpunt waar je van boven ver over die duinen naar de zee kon kijken. Ook hier deinsden we evenwel terug voor een verdere sjok door het mulle duinzand.
In Florence, aan de noordkant van dit duingebied een camping gevonden, bijna aan zee, zonder tussenliggende duinen. Zowaar met internet, dat overigens niet krachtig genoeg is voor onze i-phone en i-pod. Dus wel deze blog, maar niet de spelletjes die we tussendoor doen met leden van het thuisfront.
Eindelijk het vuurtje gestookt waar vooral Els verlangend naar uitzag. Ik vind eigenlijk dat je pas een vuurtje moet stoken als het donker wordt, maar het is hier dan erg fris in de koude zeewind. Prachtig zonnig weer vandaag, korte mouwen, maar de natuur is koud: acht graden 's nachts.
Het is een onderdeel van vakantiegewaarwordingen dat je afstand neemt, kunt nemen, van gewoontes en vaste patronen. Ik heb tegen Els gezegd dat ik daarover wou schrijven, maar nu ik eraan begin zie ik dat Els tegenover mij in slaap is gevallen en dat ik mijn tekst voortduren moet corrigeren. De wijn, de kou, het kampvuur, Els haar smakelijke maaltijd, ze werken contraproductief.
Els doet hier een paar foto's bij.
WIM
Linksboven, bijna niet te zien, lopen mensen; dit is Terschelling in het groot.
geploeg
vuurtje
P.S. Toen we een uurtje op deze camping zaten verbaasde Els zich erover dat ze highway 101 zo duidelijk hoorde: die was toch meer dan een mijl van hier! - Geruis van de zee!!
Als het op terschelling lijkt moet het wel een goede vakantie zijn!!
BeantwoordenVerwijderenDuin doet ook denken aan het dune du pilat in zw frankrijk trouwens.