donderdag 15 september
Vanmorgen geen haast gemaakt met weggaan; lekker rustig ontbeten, en in het kantoor even wezen zeggen dat hun advies om in Barnacle's Bistro te gaan eten, bijzonder goed was geweest. Ik heb geloof ik in Amerika nog nooit zo lekker gegeten als gisteren, en ook es een keer niet van die idiote hoeveelheden.
We gingen dus terug naar de US 101 en vervolgden onze weg naar het Noorden. Eerst over die mooie brug die we gisteren al hadden gezien vanaf het strand, over de River Rogue. Deze kustweg heet niet voor niets de "scenic byway".Het is zo'n mooie weg, met zulke prachtige uitzichten op zee, rotsen, dan weer bossen, steeds maar golvend, soms veel stijgend en soms naar beneden kronkelend. Zo is autorijden echt leuk; niet pezen, maar tuffen, want hard mag je hier nooit.
We stopten natuurlijk ook onderweg, en ik maakte koffie, ik geloof in Bandon. Die plaatsjes.nou, dat is niet veel; erg langgerekt en ongezellig en je bent blij dat je er weer uit bent.
Ik had een campground in Coos Bay uitgezocht, zo'n 100 km naar het Noorden. Coos Bay is een wat grotere stad, en ligt t.m.v. baaien. Zelfs wat grotere schepen in de haven. Je zou het niet zeggen als je er door rijdt, want het lijkt me een verschrikkelijke plaats, maar het ligt in een enorm toeristische streek. Wat op de kaart van N. Amerika slechts een rafeltje lijkt, is in werkelijkheid een groot gebied, schiereilanden, baaien, bossen. Maar je moet wel eerst die stad even door, of bijna door, en dan westwaarts er uit of bijna uit, dan zuidwaarts evenwijdig aan de baai en daar bevond zich Midway R.V.Resort. Onderweg (en dat hadden we op Google opgezocht) een Walmart aangedaan. Ik had besloten dat ik vandaag een beter kussen wou kopen; ik wil gewoon eens lekker liggen. Bovendien hebben we twee fleece-slaapzakken gekocht voor koudere oorden, die eraankomen. [We hebben besloten niet eerst naar het Craterlake te gaan, maar de kustweg te blijven rijden, maar dat betekent wel, dat als we naar het Craterlake gaan, het later in het seizoen is, en het daar zeker al vriest 's nachts.] Ik verheug nu op een betere "lig" vannacht !!!
Bovendien heb ik een wok gekocht en daar met graagte meteen vanavond gebruik van gemaakt...die investering moest dan maar; hopelijk kunnen we daar aan het eind van de vakantie een leuk stel mee blij maken, zodat Cruise America die niet ontvangt!!!
Deze camping is grappig............niet de mooie romantische campground zoals we ze zo graag hebben, maar wel een heel ruime plaats; asfalt, dat wel. de ontvangst vond ik wel komisch want in de office waren alleen oude mensen aan het...........tja, rommelen, kletsen, ik weet het niet. "we are all managers", zei een man, toen Wim naar de manager vroeg, omdat het toitaal onduidelijk was waar je je aan moest melden. Geen echte receptie, maar uiteindelijk moesten we op 2 stoeltjes plaarsnemen en een dametje op leeftijd nam onze gegevens op. De camping bleek n.b. vol op één plaats na, en die bezetten wij nu. Een beetje een deftige camping eigenlijk, met veel regels. Je krijgt een sleutel voor "een bathroom"...daarin bevindt zich w.c., wastafel, en douche, heel groot, en helemaal voor je alleen. Er "wonen" hier alleen maar ouderen hebben we de indruk, en ze waren totaal niet voorbereid op of gewend aan een stelletje buitenlanders. Maar goed, het is hier prima wezen, en heel erg rustig. We gingen niet op onze besproken plek staan, maar reden meteen door naar Charleston en Cape Arego, want daar moet je zijn voor het uitkijken over de zee, en voor de zeehonden, zeeleeuwen en "elephantseals", waar ik eigenlijk niet eens de Nederlandse naam van weet. Bij het uitkijkpunt kwam het geblaf je al tegemoet. wat maken die beesten een herrie. "Ik begrijp nu ineens, waarom mensen niet naast een hondenopvangcentrum willen wonen"zei Wim.
Het was een tocht van ongeveer 15 km vanuit de camping, en de weg voert je langs allerlei uitzichtspunten; prachtig!! En het weer was uiterst lekker; geen of weinig wind en een lekker zonnetje. Wat wil je nog meer!
"Thuis" liet ik weer eens zien hoe'n klungel ik ben in het aanwijzingen geven aan iemand die een camper achteruit in een kampeerplek moet rijden, maar goed, uiteindelijk kwamen we goed terecht. Ik heb liever een zgn "PULLTHROUGH"; daar ga je in en je kunt gewoon rechtdoor er weer uit rijden......
En toen volgde de wokmaaltijd dus. Kon niet (Wim zegt wel) tippen naan Barnacle's Bistro, maar toch................
ELS
Geen opmerkingen:
Een reactie posten