bomen, bomen...............

Zaterdag 10-9

Gisteren liepen we dus naar de kust., ruim 8 mijl = zo'n 13 kilometer., heen en terug dan, want, helaas, we moesten dezelfde weg terug. Het was een mooie, zij het wat eentonige wandeling door een prachtig bos. Halverwege een restroom, en een bankje. Het laatste deel van de trip was heel erg mooi; je liep langzaam stijgend de rotsen op, en ineens had je dat uitzicht op de oceaan. Zwemmen..........nee, Ton, helaas, dat was er niet bij, niet ellaan omdat je hoog bovenop stond, maar het water is veel te koud om te zwemmen. Had Robin ons verzekerd.
Robin en Fran waren onbze twee buurvrouwen, die in een tent kamperen en steeds maar bezig zijn met vuurtje stoken, potten en pannen. Ze rijden in een oude pick-up, maar wel eentje die helemaal overdekt is. Ze hebben twee hondjes en daardoor ontmoetten we elkaar. Het leken ons wat exentrieke,pijpersgilde-achtige dames, van dat stoere, maar in de praktijk viel dat exentrieke wel mee. Robin gaf ons tips over onze route (b.v. dat het af te raden was om de kustweg te nemen; veel te haarspeld-bochtig en steil en niet geschikt voor ons voertuig). We werden genood op een glas wijn, ergens in de avond.
Na de wandeling douchte Wim zich eerst, en ging meteen maar uien en prei snijden voor de eerste "echte" maaltijd.Primitief, en behelpen zonder een snijplank! Maar goed, het lukte toch allemaal, en de maaltijd was superlekker; met de bonus er bij, dat er voor vanavond nog genoeg over is. Na de afwas naar de dames, die, net als wij, hadden moeten verkassen. (de plaatsen waar we stonden waren voor het weekend gereserveerd)
Ze waren er klaar voor, excuseerden zich voor de glazen (net als wij gebruiken ze plastic bekers)haha, en we zaten genoeglijk bij hun lekkere vuurtje. Ze bleken nogal bereisd, en a-typisch on- Amerikaans. Het reizen kwam ter sprake, maar ook politiek, wereldgeschiedenis en natuurlijk Obama. Echte kampeerders, en dat ze nu op een camping stonden waar ook caravans en campers stonden, was bijzonder, want daar hieloden ze in principe niet van. Toen wij nog kampeerden hadden we altijd hetzelfde gevoel; je wilt met je tent niet naast een caravan staan.........maar ja, met ons luxe huisje hadden wij nu weinig recht van spreken!
KOrtom: het was erg leuk, dit kontakt, en natuurlijk werden er e-mailadressen uitgewisseld.

De nacht was voor mij supergoed; 11 uur slapen en tien voor 6 wakker; niet te geloven! Fijn dus.
Vanmorgen vertrokken. Eerst naar de US 101 vie Portulema, en daarna gewoon naar boven, zo'n 300 kilometer. Goeie weg, en af en toe zelfs prachtig, vooral het laaste deel, want nu bevinden we ons in het REDWOOD- gebied, en inderdaad, ze staan overal.. Onderweg natuurlijk een paar maal gestopt voor koffie, nog wat boodschappen, tanken, lunchen, en zo.
Deze camping heet Richardson's R.V. park en is mooi gesitueerd vlak voor Garbeville. We staan onder de bomen, gelukkig, want, het is hier erg warm, meer dan 30 graden. Prima plek weer, en we blijven hier een paar dagen. We waren van plan een vuur te maken, maar als het zo heet blijft, weet ik het niet!