Naar Vacaville

Toen we, nu twee jaar geleden, onze eerste tocht met een camper begonnen vanuit de afleverplaats Oakland, was er zoweel vertraging bij Cruise America, dat we pas tegen donker konden wegrijden. Ik had een kampeerterrein uitgezocht, maar door het donker en het drukke spitsverkeer misten we de afslag en de vierbaanswegen gaven weinig inlichtingen over campings langs de weg. Ik reed dus maar door. Els dacht een keer een afslag gezien te hebben met een camping, maar toen we 5 mijl van de grote weg af waren was het alleen maar donker en we keerden terug anaar de grote weg. Om een uur of negen vroeg Els, omdat ik stevig doorreed: Waar gaan we eigenlijk heen. Ik zei dat ik het niet wist. Ik vroeg haar om in Woodall's campinggids te kijken naar plaatsen waar we langs kwamen. En toen was daar Vacaville, op een verkeersbord en in Els haar gids. We hadden nog geen
TomTom, maar de gidsaanwijzingen waren perfect, en tegen tienen reden we een duistere camping binnen. Aan de deur van de office hing een telefoon, die werd beantwoord. Een slaperige maar aardige receptieman wees ons hoe we het terrein opmoesten en waar we konden staan, toonde ons de duistere restrooms en liet ons 40 dollar betalen. Wij waren opgelucht en gelukkig. Els moest de boodschappen die we bij de afleverplaats hadden ingeslagen nog opbergen, en we moesten ook nog kijken hoe we gingen slapen.
`Allemaal verleden tijd. Voor mij was het de vuurdoop in het Amerikaanse verkeer met zijn vele ook rechts passerende auto's. Het was dus een beetje nostalgisch dat we ditmaal vrijwillig Vacaville kozen als de laatste (misschien voorlaatste) camping van dez reis. We herkenden weinig: de ochtend na die avond gingen we al weer tijdig op pad naar Yellowstone in de verte, en ik herinner me nog dat ik 40 dollar veel geld vond voor een nacht staan. - Vandaag is het zonnig en licht en het was nu zondagochtend; toen was het vrijdagavond. De 150 mijl naar hier gleden rustig onder de wielen door.


Nadat we eerst, om half tien, in Red Bluff een Walmart bezocht hadden, een grote wens van Els om nog een keer te doen voor we weer naar Europa gingen. Ik kan me haar fascinatie door die overdonderdend grote winkel wel een beetje voorstellen. Ik ben terwijl zij een uurtje het winkelwezen van de VS savoureerde naar een I-pad twee en wat meer van zulke gadgets gaan staan kijken . Maar ik ben erg tevreden met mijn i-phone en heb alleen een cowboy-achtige strohoed op- en weer afgezet en ben koffie gaan drinken in de koffiehoek. Els had niet veel ingeslagen, dat is ook niet praktisch, maar ze was  content met wat ze gezien had. Een minpuntje was dat ze de enige boodschap die ze op haar lijstje had staan, thee, niet kon krijgen, omdat dit een zogeheten thee-loze Walmart was. Els kan het wel uitleggen.

een griepprik hadden ze wel voor je

- We zitten nu dus in Vacaville. Het toeval wil dat er aan deze buitenweg van V. twee campings vlak naast elkaar liggen, en dat we op de andere van de twee zijn terechtgekomen omdat onze oer-camping geen WIFI heeft. (In het grijze verleden van twee jaar terug waren we nog niet gespitst op deze voor ons nieuwe verworvenheid.) . Wat ik hier vertel is dus geen mooi rond verhaal. De werkelijkheid is soms een beetje storend.

Els schenkt de koffie in en vraagt wat ik allemaal zit te tikken over een dag waarin weinig is gebeurd. Ik zal het haar voorlezen. -

(zoekplaatje)

 Na een bezoek aan het zwembad is Els vanmiddag de vele verzamelde papieren gaan ordenen: wat nemen we mee, wat niet. En beslissingen gaan nemen: welke kleren blijven hier om gewicht te sparen, welke gaan mee terug. De laatste fase van deze reis is aangebroken. Morgen nog een dag ter vrije besteding tot een uur of vier. Daarna kleren in de koffers, opruimen en schoonmaken.

Wim

Ja, zo'n immense winkel en geen thee....Ze legden uit dat het geen Walmart SUPER store was en dat de groceries beperkt waren. En ze hadden wel thee, hoor, maar alleen heel grote pakken icethee! Nou, dan maar niet.
De reden dat ik het zo leuk vind in zo'n winkel? Nou, b.v. de toiletafdeling; soms hebben ze van die enorm handige dingen voor je tanden en kiezen. B.v. een superzachte tandenborstel, of eentje met zo'n opberghoesje erbij. En ik kijk altijd naar gewone haarspelden, en dat soort kleine handigheidjes. Nu was er natuurlijk de afdeling "back to school"; en ik ben gek op kleine schriftjes en nootboekjes, paperclips, en dat soort zaken. Ik vrees dat Herman dat van mij heeft geerfd; hij is als 4-jarige eens betrapt op wegnemen van....een doosje punaises ("ze waren zo leuk gekleurd")
. Ik heb dit keer een doosje RONDE paperclips gekocht en een pakje magneetjes met een glazen knopje, allemaal heel onbelangrijk en klein, maar erg leuk. Ik kan het niet helpen; ik geniet er van. Ook van stickertjes en etiketjes en zo. Een afwijking dus, maar ach, er zijn ergere.
Dag zonder belevenissen. Wel lekker gezwommen, in groot zwembad (wel 12 flinke slagen lang).
ELS